ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت سیصد و پنجاه و هفتم :
انتظار آشوب به پایان رسید، این پایان شد رعدی در دل آسمان، ابرها که غریدند، باران نم‌نم بارید. آسمان جانی برای باریدن نداشت، گویا آخرین قطرات اشکش را می‌بارید تا از اسارت این روز شوم نجات یابد؛ یعنی خورشید دوباره می‌آمد؟ اهالی ناجوری دلتنگ آفتاب بودند. اهالی حبس سایه‌ای که اسیر شده بودند میان درختان سر به فلک کشیده‌ی جنگلی که تمام فضایش را عطر مرگ خفه کرده بود، از زمین پوشیده از برگ
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۲۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۴۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
تیسراتیل
0اوووف نفس گیر بود این پارت🔥🔥🔥، بیچاره درمان حواسش به کی باشه، نشاط، بامداد یا رامی گرچه بنظر میرسه از بودن رامی و بامداد بیخبره💕🌱
۸ ماه پیش
مهدیه فیروزی | نویسنده رمان
جمع همه توی قتلگاه ایرج جمعه🫣
۸ ماه پیشدریا
0داستان داره هیجان انگیز میشه😁
۸ ماه پیشنیا
0مهدیه چه جایی تموم کردی نامرد
۸ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
یه کیفی داره اینجوری تموم کردن پارت😁
۸ ماه پیشنیا
0مهدیه رامدختو نکشی!!!!!
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فاطمه زهرا
0خوبه درمان بالاخره داره یه کار مفید میکنه..اون کسی که میخواست بامداد رو بکشه بعد یکی اومد کشتش درمان بود یا داخل پارت های بعد میفهمیم؟